Woda bakteriostatyczna do rekonstytucji — co to jest i jak jej używać

Rekonstytucja liofilizowanego materiału badawczego wymaga odpowiedniego rozpuszczalnika. W praktyce laboratoryjnej najczęściej stosuje się wodę bakteriostatyczną. Wyjaśniamy, czym jest, czym różni się od innych rodzajów wody i jak jej używać.

Czym jest woda bakteriostatyczna

To woda z dodatkiem 0,9% alkoholu benzylowego, który hamuje rozwój mikroorganizmów. Dzięki temu roztwór przygotowany z liofilizatu zachowuje przydatność dłużej niż w przypadku zwykłej wody, gdzie ryzyko namnożenia bakterii jest znacznie wyższe.

Woda bakteriostatyczna a inne rodzaje wody

• Sterylna woda jałowa (typu WFI) — jałowa, ale bez środka bakteriostatycznego; roztwór trzeba zużyć znacznie szybciej.
• Woda destylowana — pozbawiona minerałów, ale nie jest jałowa ani bakteriostatyczna; nie nadaje się do rekonstytucji materiału, który ma być przechowywany.
• Woda bakteriostatyczna — jałowa i z dodatkiem hamującym rozwój drobnoustrojów; pozwala przechowywać roztwór ~4 tygodnie w chłodzie.

Jak rekonstytuować krok po kroku

Objętość wody, którą dodajesz, decyduje o stężeniu roztworu. Przykład: 5 mg materiału + 2 ml wody bakteriostatycznej daje stężenie 2,5 mg/ml. Aby nie liczyć w głowie, użyj kalkulatora rekonstytucji.

Praktyka: wodę dodawaj powoli po ściance fiolki, nie wlewaj gwałtownie na środek proszku i nie wytrząsaj energicznie — delikatne obracanie fiolki pozwala materiałowi rozpuścić się bez uszkodzenia.

Przechowywanie roztworu

Po rekonstytucji przechowuj roztwór w lodówce (2–8°C), z dala od światła. W tych warunkach zwykle zachowuje przydatność około 4 tygodni. Więcej: jak przechowywać peptydy.

Ile wody bakteriostatycznej kupować

Woda bac ma sens w rozsądnej ilości — pojedyncza fiolka rzadko wystarcza i nie spina się kosztowo z wysyłką. W naszym katalogu prowadzimy ją w praktycznych zestawach, z dokumentacją.

Materiały wyłącznie do celów badawczych. Nie do spożycia przez ludzi ani zwierzęta. Nie doradzamy w kwestii stosowania.